Op 21 mei 1940 ontsloeg de medeoprichter en directeur van de AVRO Willem Vogt alle joodse medewerkers. Hij deed dit maar anderhalve week na de inval, nog voordat de bezetter daar om gevraagd had. Ze hadden zélf nog niet één anti-joodse maatregel doorgevoerd. De heer Vogt had besloten zoveel mogelijk met de Duitsers mee te werken, om zijn omroep te beschermen. Hij ontsloeg zelfs zijn (joodse) jeugdvriend Han Hollander. Een aantal maanden later probeert hij met de NSB samen te gaan werken. Hij gaat zelfs zover dat hij de beruchte NSB-er en collaborateur Max Blokzijl uitnodigt om radiopraatjes te gaan houden. Die kwam er overigens pas later; toen alle radio-omroepen verplicht waren opgeheven. Vogts poging om zijn omroep te behouden had dus niet geholpen.

Na de oorlog werd Vogts oorlogsverleden onderzocht. De zuiveringscommissie oordeelde dat Vogt best directeur kon blijven. Achteraf bleek dat een deel van de commissie niet wist dat Vogt zijn joodse werknemers uit zichzelf had ontslagen, nog voor dat de Duitsers het verplichtten. Hadden ze dat wel geweten, dan was hun oordeel heel wat strenger geweest. De heer Vogt was nu ‘zuiver’ verklaard, en ontving zelfs nog een Koninklijke onderscheiding. De heer Vogt bleef nog tot 1952 directeur, en hij vertrok na een ruzie met de voorzitter.

Willem Vogt overleed in 1973.

-

Links

Positief artikel over Willem Vogt op inghist.nl

Wikipedia over Willem Vogt en de AVRO

“De lafheid regeert verder”, artikel op hetnet.nl

-

Vindplaats afbeelding: 1 – 2